กาลเวลาที่แปรเปลี่ยน...มันฉุดรั้งในคุณลืมผมรึเปล่า?
มันยังเดินหน้าโดยไม่ได้สนความรู้สึกของผู้คนเช่นเดิม...
เหมือนกับคุณรึเปล่า...ที่ไม่ว่าเมื่อไร"ผม"ก็เป็นแค่"ของตาย"
คุณเดินจากไปโดยไม่ได้ร่ำลาอะไรแม้สักนิด...
และกลับมาโดยไม่มีคำพูดอะไรจากปากบางคู่นั้นเลยสักนิด...
แต่ตัวผมกลับยอมรับการกระทำแบบนี้ของคุณ...
หรือเพราะผมรักคุณจนเกินกว่าจะตัดใจ...
หรือเพราะผม...อยุ่ไม่ได้โดยไม่มีไออุ่นจากร่างกายคุณ
อาจจะเป็นเพราะผมชาชินกับความเจ็บปวดจนไม่กว่าจะพูดออกไป
P.S.-รัก-
-คุณจำพลาสได้แล้วใช่มั้ย?
-อยากอัพ มีแค่นั้นแหละที่อยากอัพ
-อยากอ่านของคุณมั้ง
-คิดถึงเสมอ
-เครียด.....
